سرودها
»اكبر ليلا«
ماه به چشماى قشنگ تو حسادت مى ‏كنه
پسر خوشگل ارباب دلو غارت مى ‏كنه
تو آسمان و اهل ولا ماه دل آرا اومده
آى جوونا همه صف بكشيد اكبر ليلا اومده
]حسين (2)[(4)
لبى چون خنده قند داره و موى كمند داره على
چشم زيبا و سياه، قد بلند داره على
من كه شدم ديوونه ى تو اكبر ليلاى حسين
مست مى‏پيمونه ى تو اكبر ليلاى حسين
]حسين (2)[(4)
ثمره چون قمره عزيز جون مادره
صورتش مثل نبى، رگ و پى اش زحيدره
تا كه لب وا مى‏كنه از هفتا آسمون مى‏گه
توى آغوش پدر ناز مى‏كنه اذون مى‏گه
بغل گرفته عمو رو هى ناز مى‏كنه
تامى بينه اون پهلوونو چو غنچه لب وامى كنه
]حسين (2)[(4)

»چهره‏ى احمدى«(32)
مژده بديد به دلها كه شام غم سر اومد
آى جوونا به صف شيد على اكبر اومد
تپش تپش دلم به نام توست
مرغ دلم اسير دام توست
يابن الحسن (3)
چه دستاى قشنگى، چه چشماى سياهى
دل حسين برده به گوشه ى نگاهى
تپش تپش دلم به نام توست
مرغ دلم اسير دام توست
يابن الحسن (3)
چهره ى ماه احمد بازوهاى يداللَّه
از بس رشيده اين طفل عموش مى‏گه ماشااللَّه
تپش تپش دلم به نام توست
مرغ دلم اسير دام توست
يابن الحسن (3)

»باغ نگاه«
]گل ليلا على اكبر[
آسمون خاطر خواه قد و بالات (2)
دخيل ابرها به بارون چشات(2)
تو دل آرايى و دل اسيرته
گل ليلايى و دل اسيرته
نم مى‏ريزه از لبت، نگات پر از ستاره
از آسمون چشم تو، گل بارون مى‏باره
]گل ليلا على اكبر[
بوسه فرشته‏هابه روى تو
دست زينب شونه ى گيسوى تو
از همه دل مى‏برى با دلبرى
همه گفتند تو خودت پيمبرى
باغ نگاه تو پر از شكوفه‏هاى الماس
چشات سياه و قشنگ مثل چشاى عباس
]گل ليلا على اكبر[

»نوگل ارباب«
على على اكبر على على على على اكبر
اجاره نشينند، تمام اهل آسمان اكبر
مستاجر عشقت، دل همه پير و جوان اكبر
اين دل ديوانه، كبوتر هواى تو باشد
ممنونم از لطفت، بدلم رد پاى تو باشد
ستاره مى‏ريزد به جاى گل به زير پاى تو
تو جان مولايى، اين جان ناقابل فداى تو
اى نام نيكويت، ترانه ى لب كبوترها
بر قدو بالايت، حيران شده همه صنوبرها
منم منم مجنون، تويى تويى يگانه ليلايم
به هر كجا باشم، مست به آن زلف چليپايم
اى تشنگان خيزيد، جام شراب نابمان آمد
اى نوكران تبريك، كه نوگل اربابمان آمد

»چشمه سار كوثر«
]در حريم سرورى
از همه بالاترى
گر على شد بى شمار
تو على اكبرى[(2)
تو كه عشق و وجود ما همه‏اى، نور چشم عزيز فاطمه‏اى
روى لب‏ها زمزمه‏اى (2) در حريم...
مى‏كند سجده هر گل بر جمال روى گلگونت
خم و پيمانه و ساغر شده سرمست و مفتونت
گل ليلا كه ليلا گشته با يك غمزه مجنونت
به خصالت چو پيغمبر
به جمالت چنان حيدر
دلبرانند زياد اما
تويى بر دلبران دلبر(2)
در حريم...
]محو رويت انبيا
عبد كويت اوليا
اشبه الناسى على
بهر جدت مصطفى[(2)
قبر شش گوشه‏اى به كرببلا، از تو بر پا شده قسم به خدا
مهر روى تو دين ما(2)
به مدينه چو جدت نيمه شب نان و غذا بردى
سائلان را كرامت كردى و خوان عطا بردى
تو كه از حاتم طايى چنين گوى سخا بردى
از دوگيتى برترى تو
چشمه سار كوثرى تو
تو على بن الحسينى
يا دوباره حيدرى تو(2)
در حريم...

»هديه‏ ى راه«
]جونيم نذر يه‏نگاهت على اكبر
شده اشكم هديه ى راهت على اكبر[
مرغ جان پر زد به بامت
دل شده سرمست نامت
حك شده بر تاج يوسف
صد چنان يوسف غلامت
]جونيم نذر يه‏نگاهت على اكبر
شده اشكم هديه ى راهت على اكبر[
اى ملك آئينه دارت
هستى هستى نثارت
همه ليلاهاى عالم
گل ليلا بى قرارت
]جونيم نذر يه‏نگاهت على اكبر
شده اشكم هديه ى راهت على اكبر[
دل به جز راهت نپويم
گل به جز شوقت نبويم
صبح و ظهر و شب موذن
در اذان مدح تو گويد
]جونيم نذر يه‏نگاهت على اكبر
شده اشكم هديه ى راهت على اكبر[
اى محمد پاى تاسر
اى على را جلوه يكسر
ذكر قد قامت قيامت
اكبرى اللَّه‏اكبر
]جونيم نذر يه‏نگاهت على اكبر
شده اشكم هديه ى راهت على اكبر[

»پور ليلا«
]جانهاى ما فداى تو اكبر (3) فداى تو اكبر (3)]
يا ]نور چشم حسين على اكبر(3)على على اكبر(3)]
مست بويت شده همه گلها
اى نور چشم و دلبر طاها
تويى نگار ما، نگار بى همتا، ستاره ى دلها
]جانهاى ما فداى تو اكبر (3) فداى تو اكبر (3)]
يا]نور چشم حسين على اكبر(3)على على اكبر(3)]
بس كه رويت بود تماشايى
يوسف گرديده چون زليخايى
برديدارت كند تمنايى
تو عشق دلهايى، عزيز طاهايى، مىِ طهورايى
]جانهاى ما فداى تو اكبر (3) فداى تو اكبر (3)]
يا]نور چشم حسين على اكبر(3)على على اكبر(3)]

»ماه بدريان«
با نازترين نگاه عشقه
فرزند كبير شاه عشقه
دلبسته و دلبر )حسينه( (2)
پيمانه و ساغر )حسينه((2)
آره على اكبر حسينه
به پيچ زلفش )گرفتارم( (2)، مريض عشقم )نه بيمارم((2)
جايى به غير از )سراى اون( (2)،بدون كه صورت )نمى‏ذارم( (2)
على اكبر )گل ليلا((2)
ماه شب بدريان اكبر
قدر شب قدريان اكبر
اون كه دلو از حسين )مى‏بُرده((2)
خورشيد پيش نورش كم )آورده(
دل بر عمو عباسش )سپرده((2)
گل بهارى )على اكبر((2)،تو لاله زارى )على اكبر((2)
جوون ارباب )جوونم من( (2)، هوامو دارى )على اكبر((2)
على اكبر )گل ليلا((2)
ارباب و بزرگ و شاه و سرور
اكبر نه بگو اللَّه‏اكبر
ماه شب چارده )جمالش( (2)
هرگز نره از سرم )خيالش( (2)
دل رو زده‏ام گره به خالش
حسين سرشته )على اكبر( (2)،عين بهشته )على اكبر((2)
خدايا خط )پر از عشقش( (2)،رو دل نوشته )على اكبر((2)

»ماه ولايت«
)گل بريزيد گل ليلا رسيده
مهر و ماه ولايت بر دميده((2)
)دست نقاش عالم بار ديگر
دوباره نقش پيغمبر كشيده((2)
گل ليلا على اكبر (4)يا مولا
گل ليلا على اكبر(4)
)دلبران را بگوييد اين زمان يك دلبر آمد
شبه پيغمبر آمد يا دوباره حيدر آمد
اى ملائك بريزيد گل على اكبرآمد(2)
گل ليلا على اكبر...
)تا كه تو آمدى اى يار دلبند
لب مولا گشوده شد به لبخند((2)
)گوييا گويد اين را با نگاهش
همه دنيافدايى تو فرزند((2)
گل ليلا على اكبر...
)بدهم جان اگر مهمان كنى مارا به جامى
نبُود جز كرامت در وجود تو مرامى
تو به وادى عشق و مستى مستان امامى((2)
گل ليلا على‏ اكبر...

»آواى تبريك«پيچيد آواى تبريك )تو گوشم ز هر جا((3)
بياييد كه شاده ارباب )امشب گشته بابا((3)
هميشه حيدريم
مطيع رهبريم
بذار عالم بدونن
على اكبريم
حضرت دلبر اى على اكبر (3)
تو قلب ام ليلا )غوغايى به پاشد((3)
به سجده رفت و امشب )ممنون خداشد((3)
غزل خون آسمونه
سرود با كهكشونه
جوونا صف كشيدن
شب جشن جوونه
حضرت دلبر اى على اكبر (3)
هزار ماشااللَّه داره )چون اين قدو قامت((3)
مگو تو قدو قامت )هستش اون قيامت((3)
چه عشقى چه جوونى
چه شير پهلوونى
برا شبهاى عباس
اومد يه همزبونى
حضرت دلبر اى على اكبر(3)

»اذان گوى كرببلا«
مرغ دلم ديده كه شب از لونه پر كشيده
گمون كنم ازمدينه صداهايى شنيده
واى...(4)
مدينه توى شور و شينه
جشن على بن حسينه
دلدار و دلبر اومده )بر ارباب((3)
على اكبر اومده )برارباب((3)
على على على على )على اكبر((3)
اذون گوى كرببلا امشب چشاشو واكرد
اول تو صورت گل باباش حسين نگاه كرد
واى...(4)
حسين گرفته تو آغوشش
اذون اقامه گفت تو گوشش
اللَّه‏اكبر پسر )ليلااومد((3)
الحمدللَّه قمر )ليلااومد((3)
على على على على )على اكبر((3)
ديدن كنار گهوارش پيغمبرا نشستن
ملائكه مى‏اومدن دخيل بهش مى‏بستن
واى...(4)
نبى دوباره دنيا اومد
حيدر كرب‏وبلا اومد
حلال هر مشكليه )على اكبر( (3)
دلش ابوفاضليه )على اكبر((3)


»شبه پيغمبر«
هر كه مست شراب كوثر شد (2)
بى قرار على اكبر شد(2)
به هر دلى دلبر رسيد
شبيه پيغمبر رسيد
على اكبر آمده (4)
هر كه بى تاب روى ساقى شد(2)
هر كه مشتاق جام باقى شد(2)
هر كه مست دلبر است
مست روى اكبر است
على اكبر آمده (4)
از دوباره پيمبرى آمد(2)
يا كه‏جانانه حيدرى آمد(2)
نسيم رحمت مى‏وزد
گل ولايت مى‏دمد
على اكبر آمده (4)
بر رخ بى نظير و گلگونش (2)
صد چو ليلا اسير و مجنونش (2)
به گونه هاى فاطمى
نشسته خال هاشمى
»رنگ خورشيد«(42)
گل بريزيد، چه قدو بالايى داره
آقاى هر دو تا عالم، تو خونه آقايى داره
دل فداى چشم و ابرويش، فاطمه نشسته پهلويش
ميزنه شونه‏به گيسويش،على اكبر على اكبر
]يامولاعلى اكبر[
اين عبارت با خط خوش، روى پيشونيش نوشته
اين على اكبر ليلاست، اين گل باغ بهشته
قدو بالاش مثل جدش، قربون قامت و قدش
چشم دشمنا سپندش،على اكبر على اكبر
]يامولاعلى اكبر[
4شده چهرش رنگ خورشيد، پور شاه عالمينه
برادر زاده زينب، عشق عباس و حسينه
تو چشاش هيبت حيدر، تو دلش چشمه كوثر
كى ديده اين طورى دلبر، على اكبر على اكبر
]يامولاعلى اكبر[

»صداى آشنا«
يه صدايى داره مى‏ياد كه خيلى آشنابوده
نمى‏دونم كه اين صدا از كى و از كجا بوده
فقط مى‏دونم كه دلم عاشق اين صدا شده
انگارى كه بلد بوده كه باهاش هم نواشده
چى مى‏خونه
عجب صداى نازيه-آهنگ دل نوازيه
انگار صداى اون برااقامه ى نمازيه
بذار بگم
روى لباى حيدريش صوت اللَّه اكبره
واى كه دلم كنده شده آره على اكبره
نعره فقط حيدريه - دلم على اكبريه
وقتى كه كارم يه جايى گير مى‏كنه
دنيامنو از دست خود سير مى‏كنه
يه‏اسم رو لب گل مى‏كنه
اشكامو باز پل مى‏كنه
بازم توسل مى‏كنه
به اون آقا
كه همه عالم فداش
فداى يه نيم نگاشن
كشته ى قدو بالاشن
چه دلبره، از عالمى دل مى‏بره، دلارو يكجا مى‏خره
بعد عمو عباسش اون از همه كس قشنگتره واى‏كه‏على‏اكبره
نعره فقط حيدريه دلم على اكبريه
منى كه بى آبرو و خيلى بدم
وقتى كه مى‏خوام آقامو قسم بدم
به ياد اون بچه گيام
موقع هيئت رفتنام
مادر دعا مى‏كرد برام
يادش به خير
قسم مى‏خورد جون حسين، به قطره ى خون حسين
مى‏گفت جوون من بشه فدايى جون حسين
كى بود مگه
اون همونه كه هيبتش مثال جدش حيدره
آره نوه اون دلبره بخدا على اكبره
نعره فقط حيدريه - دلم على اكبريه

»عشق عالمين«
اى كه عشق عالمينى
دلبر جان حسينى
دومين پيغمبر دل
نور چشم زينبينى
اى گل ليلا،يوسف زهرا، قبله ى دلها، يا على اكبر
يا على اكبر (3)على اكبر
اى كه يار مه لقايى
يوسف اهل ولايى
ثانى روى پيمبر
حيدر كرببلايى
شبه پيمبر، زاده ى حيدر، بر همه دلبر، على اكبر
يا على اكبر (3)على اكبر
عالمى مست سرورت
روشن از درياى نورت
كعبه ى دلها، قبله ى دلها، مروه ى دلها، على اكبر
يا على اكبر(3)على اكبر

»ثمر حسين«
اى على اكبرم، شبه پيغمبرم، اى دل و دلبرم
اى همه حاصلم (2)
قبله‏ام روى تو، چشم دل سوى تو، بر سر موى تو
گره زدم دلم
اى گل ليلا، هستى زهرا، اى جان بابا، اكبر
]اى على اكبرم[
اى جگر حسين، اى ثمر حسين، گل پسر حسين
اى اميد جان (2)
همسفر حسين، نيلوفر حسين، بال و پر حسين
اى اميد جان
اى گل ليلا، هستى زهرا، اى جان بابا، اكبر
]اى على اكبرم[

»موسم خوشحالى«
عروس زهرا چه زيبا گلى در هستى آورده است
كه عطر و بويش زمان و زمين در مستى آورده است
موسم خوشحالى است، چون على و عالى است
شد حسين باباولى، جان زهرا خالى است
ياعلى اكبرمدد
براى آنكه بگويمت بيايم، مولا ره توشه ده
دگر على جان جواز، طواف قبر شش گوشه ده
من بلا گردون تو، جون من قربون تو
نور چشمون حسين، كى شوم مهمون تو
يا على اكبر مدد
اگر من امشب نگيرم سر از خاك كوى دلبرم
خراب و مست و اسير غلام شه زاده اكبرم
شور و مستى مى‏كنم، حق پرستى مى‏كنم
من ز عشق دلبرم، ترك هستى مى‏كنم
ياعلى اكبرمدد

برگرفته از کتاب مؤذن عشق تألیف عباس جوادی